(نایب الله امروز؛الله فردا)


کرده در بند دلیران وطن را ضحاک
ریخت از کینه ی او خون اسیران بر خاک
شیرها مان همه آواره و اعدام شدند
یا که بر سوی فنا یکسره اعزام شدند* (*جنگ با عراق)
داده پیشینه ی ما ساده دلان را بر باد
تا نماند اثر از مهدِ دلیران در یاد
گرگ بر گله ی آبادیِ ما چنگ زده
به دهان همه ی حرف زنان تَنگ زده
حرکت ثانیه ها عمر تو را میکاهد
این نوانخانه فریدونِ دگر میخواهد
باید امروز هدف را به سرآغاز بریم
آبِ رو را به رهِ عزت خود باز خریم
باید امروز بمیریم جُدا از بد و خوب
مشت خود را به سر دشمنِ سرسخت بکوب
کار زاری که در آن دشمن ازین خاک جُداست
حال نایب شده و وقتِ دگر بار خداست
سیل ما میبرد آن چیز که مانع بشود
هیچ کس نیست به این صفسته قانع بشود...
(مهداص)


(دست بند سبز ما)


دست بند سبز ما ناکام یاران کرده است
نهضتم را امر رهبر تیر باران کرده است
ما جوانانی که از بیدادِ اینان خسته ایم
رخت خود را زین ولایت تا ثریا بسته ایم
ترسی از آماج تیر و زخم مزدوران نبود
سر وَ کار جاعلان با دسته ی کوران نبود
ما همه آگاهِ بر ظلم و جفای دولتیم
سوی قتل و راهِ زندان یک به یک در نوبتیم
زندگی در زیرِ دست این سگان مقدور نیست
روز مرگ ما و یا این نانجیبان دور نیست
مرز پیروزي و نابودي ما یک یا علیست
کم نمانده تا بگوید این خدا بر ما و ولیست
گوش کن دژخیمِ سفّاک ای پلیدِ رو سیاه
ما همه فرزند ایرانیم و از رستم نیا
راه ما صاف است و در افکار یاران پیچ نیست
در میان ما هراس از جمله هایت هیچ نیست
ما تمنّای تو را از اجنبی خواهیم دید
دُمِ لبنانی و مزدورِ تورا خواهیم چید
ما برای حق خود در کوچه ها خون داده ایم
گر نمیدانی بدان ما همچنان آماده ایم
(مهداص)